16 نشانه مسائل رهاشدگی در بزرگسالان

خود بهبود

16 نشانه مسائل رهاشدگی در بزرگسالان

مسائل رها شدن به بهترین وجه به عنوان ترس از تنها ماندن توصیف می شود. این از اضطراب تنهایی پس از از دست دادن عزیزان ناشی می شود. این اغلب بقایای یک فقدان آسیب زا از دوران کودکی است.

آیا اصطلاح Once bitten, two shy را شنیده اید؟ این فقط طبیعت انسان است که در مورد چیزی که در گذشته به ما صدمه زده است محتاط باشیم و از آن بترسی.

درک فقدان برای کودک دشوار است، صرف نظر از دلیل پشت آن یا اینکه آیا می شد از آن جلوگیری کرد یا نه. و بدون حمایت و کمک، برای کودک غیر قابل تصور است که غم و اندوه ناشی از فقدان را پردازش کند و زخم ها را التیام بخشد.



کودک حتی ممکن است خود را به خاطر این از دست دادن سرزنش کند و قاطعانه باور کند که اطرافیانش نیز او را رها خواهند کرد.

اگر کاری برای از بین بردن آن انجام نشود، ترس از رها شدن با آنها افزایش می یابد، زیرا کودک بالغ می شود.

در موارد نادر، یک بزرگسال ممکن است بعداً در زندگی به دلیل یک تجربه بسیار آسیب زا دچار مشکلات ترک شود. از آنجایی که این یک مسئله سلامت روان است، اغلب جدی گرفته نمی شود یا درمان مناسبی انجام نمی شود. اگر اجازه داده شود که ادامه پیدا کند و چروک شود، این قدرت را دارد که با از بین بردن مهارت ها و توانایی های اجتماعی افراد در ایجاد روابط، به زندگی افراد آسیب برساند.

درک اهمیت و فوریت این بیماری روانی و درمان هر چه زودتر آن ضروری است. این مقاله اطلاعاتی در مورد علل، علائم و گزینه های درمانی به شما ارائه می دهد.

مسائل ترک چیست؟

برای کسی که از ترس رها شدن رنج می برد، اضطراب از دست دادن عزیزی حتی بدون هیچ دلیلی برای چنین ترسی بسیار واقعی است. آنها نمی توانند این حقیقت جهانی را بپذیرند که از دست دادن به همان اندازه که سود بخشی از زندگی ماست.

هرکسی با مرگ عزیزشان یا پایان یک رابطه، تجربه از دست دادن را در زندگی خود تجربه می کند. با این حال، کسانی که از دوران کودکی آسیب های جبران ناپذیری از دست دادن دارند، ممکن است مقابله با آن را دشوار بدانند.

ترس آنها از دست دادن می تواند چنان شدید شود که از دیگران دوری کنند تا وابستگی و روابط ایجاد نکنند. اگرچه تحمل تنهایی سخت است، اما در مقایسه با دلشکستگی رها شدن، آن را کوچکتر از بدی ها می یابند.

ترس از رها شدن به قدری در آنها شدید است که حتی افرادی را که سعی می کنند به آنها نزدیک شوند را از خود دور می کنند. همه اینها می تواند آنها را تنها، غیراجتماعی و بی دوست و بدون چشم انداز یک رابطه معنادار کند.

چه چیزی باعث مشکلات رها شدن می شود؟

هر کودکی که یکی از عزیزان خود را از دست می دهد، دچار مشکلات رها شدن نمی شود. عواملی که فقدان را به ترس از تنهایی و احساس رها شدن تبدیل می کند، بسیارند.

وقتی یکی از نزدیکان کودک به دلیل عوامل بیرونی مانند طلاق می میرد یا از آنجا دور می شود، طبیعی است که کودک احساس آسیب کند. اغلب کودک خیلی کوچکتر از آن است که بفهمد چه اتفاقی می افتد و چرا. در این مواقع، تنها کاری که یک بزرگسال باید انجام دهد این است که آنها را بنشیند و شرایط را توضیح دهد.

از آنجایی که بسیاری از بزرگسالان به این موضوع اهمیت کافی نمی دهند، کودک ممکن است ایده های خود را در مورد چیستی، چرایی و چگونگی آن قسمت شکل دهد. با تجربه و منابع محدود خود، ممکن است در نهایت تصورات اشتباهی در مورد آن شکل دهند. این بدیهی است که منجر به ترس و اضطراب خواهد شد.

آسیب ترک همچنین ممکن است ناشی از عدم دریافت مراقبت عاطفی و فیزیکی کافی از والدین یا مراقب در کودکی باشد. هنگامی که مراقب حمایت عاطفی کافی و یا توجه کافی به کودک نمی کند، ممکن است منجر به اضطراب شود. ناهماهنگی در توجهی که به کودک می شود نیز یکی دیگر از محرک ها برای مسائل ترک در بزرگسالان است.

بر اساس رفتار مراقب نسبت به کودک، کودک ممکن است در بزرگسالی شخصیت های دلبستگی ناایمن مختلفی ایجاد کند. برجسته ترین در میان این اختلالات شخصیتی، دلبستگی اجتنابی، دلبستگی مضطرب و دلبستگی نامرتب است.

اینکه یک کودک بر ترومای رهاشدگی غلبه کند یا نه به ژن‌های او، محیطی که در آن رشد می‌کند، سابقه پزشکی خانوادگی و سلامت روان بستگی دارد.

نشانه های مسائل رها شدن

شایع ترین و بارزترین نشانه مسائل رهاشدگی رفتار پسندیده مردم است. آنها این رفتار را نشان می دهند تا در ازای آن عشق بگیرند. آنها نیاز به اطمینان دائمی از عشق، محبت و توجه دارند.

کسانی که مشکلات رها شدن دارند، در مواجهه با رد یا حتی رد شدن های درک شده مشکل دارند. این می تواند سطح استرس و اضطراب آنها را افزایش دهد.

در اینجا برخی از علائم رایج ترک عاطفی آورده شده است.

  1. آماده انجام هر کاری برای جلب رضایت دیگران است
  2. اعتماد به دیگران، حتی شریک زندگی، دشوار است
  3. خواندن بیش از حد از مقاصد دیگران
  4. حسادت به دیگران از جمله شریک زندگی
  5. ناامن در روابط
  6. دور کردن مردم برای نجات خود از رها شدن
  7. داشتن مشکل در صمیمیت فیزیکی و عاطفی
  8. افراط در کنترل رفتار - یا می خواهند دیگران را کنترل کنند یا توسط دیگران کنترل شوند
  9. رضایت دادن به روابط ناکامل
  10. نیازمند درمان ویژه است؛ اغلب به همان روشی که با یک کودک رفتار می کنید
  11. بودن در روابط وابسته
  12. نیاز به اطمینان دائمی دارد که مورد محبت قرار خواهند گرفت و رها نخواهند شد
  13. تمایلی به ترک روابط بد و ناسالم ندارد
  14. روابط کم عمق
  15. خود را در یک رشته روابط بیابند
  16. روابط خود خرابکارانه

ترس از رها شدن به طور پیچیده با مسائل بهداشت روانی متعددی مرتبط است. این باعث می شود علائم آن گسترده و متنوع باشد. این نوعی فوبیا و اضطراب است که می تواند ذهن را تسخیر کند و با آن کلاهبرداری کند.

برای افرادی که مشکلات رها شدن دارند، بسیار رایج است که در یافتن شریک زندگی با مشکل مواجه شوند. راه های سخت و نیاز مداوم آنها به اطمینان می تواند شرکای بالقوه را از خود دور کند.

چگونه ترومای ترک را درمان کنیم؟

از آنجایی که علت اصلی این رفتار آسیب زا به چند سال قبل بازمی گردد، ردیابی و رفع آن مهم است. یکی دیگر از عوامل حیاتی در درمان مسائل ترک، شناسایی محرک است. همه اینها و موارد دیگر، درمان را به گزینه درمانی ایده آل برای افرادی که ترس از رها شدن دارند تبدیل می کند.

با این حال، در موارد خفیف تر، این خود درمان است. تا زمانی که بتوانید در مواجهه با عوامل محرک آرام بمانید، ممکن است بتوانید به نتایجی مشابه در درمان دست یابید. در صورتی که احساس می‌کنید تحت تأثیر عظمت کار قرار گرفته‌اید، می‌توانید با طناب زدن به کسی که می‌توانید به آن اعتماد کنید کمک کنید.

شکی نیست که مشکل باید حل شود و راه حلی پیدا شود. زخم‌های قدیمی یا جدید نیاز به التیام دارند تا به کسانی که از این مصیبت رنج می‌برند کمک کند تا زندگی عادی داشته باشند. هر چه دریافت کمک و درمان آن را به تعویق بیندازید، مشکل به شکل شدیدتری تبدیل خواهد شد. این امر درمان را سخت تر می کند و راه طولانی بازگشت به حالت عادی خواهد بود.

افکار پایانی

مراقبان از طرف خود می توانند مراقب علائم آشکار مسائل رها شدن باشند. گاهی اوقات، کودک ممکن است این را در نتیجه تخیل بیش از حد فعال خود ایجاد کند. چه واقعی باشد چه خیالی، آسیب بسیار واقعی است.

والدین و مراقبان در اشتیاق خود برای کمک به موفقیت فرزندشان ممکن است به طور ناخواسته باعث ایجاد مشکلات ترک در کودک شوند. مانند تشویق آنها برای رسیدن به آسمان در حالی که کودک ظرفیت آن را ندارد.

سوق دادن آنها به کامل بودن با تمسخر آنها یا مقایسه آنها با سایر کودکانی که موفق تر هستند، می تواند زخم های عمیقی بر روان کودک بگذارد. تمسخر آنها به دلیل ابراز احساسات می تواند برای کودک ویران کننده باشد. در طرف دیگر این طیف، رفتار با فرزندان خود به عنوان دوستان است.

مراقبان باید بدانند که کودکان به حمایت، توجه، گرما و تعاملات آگاهانه دائمی و مداوم نیاز دارند تا به عنوان یک بزرگسال با شخصیتی کامل رشد کنند.

خواندن توصیه می شود: